Drrr fic: He is gone(1)
posted on 09 Apr 2010 17:12 by mioratte1437 in Drrr
Title: He is gone
Rate: PG นะจ้ะ
Pairing: Izaya x Shizuo
Note: ขอให้อิซายะไปสู่สุคติ..เอ๊ย...ไม่ใช่ เรื่อนี้จบแฮปปี้นะจ้ะ รับรอง FCพ่อหนุ่มเกรียนอย่าเพิ่งกระทืบคนเขียนนะคะ คาแรกเตอร์อาจจะหลุดๆบ้าง เพราะจขบ. ยังไม่เคยอ่านแบบเป็นทางการเลยสักครั้ง T^T
เขาบอกกันว่า...ในห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต เราจะเห็นความทรงจำทั้งหมดตั้งแต่ต้นผ่านพ้นสายตาไปอย่างรวดเร็ว
ภาพ...ที่มีแต่ชิสึจังเต็มไปหมด....
ชิสึจังโมโห....
ชิสึจังยิ้ม.....
ชิสึจังตอนหลับ....
ชิสึจังตอนเหม่อ......
ชิสึจังตอนที่หลุภาพเอ๋อๆออกมา.....
น่ารัก.....ไม่ว่าจะตอนไหน ชิสึจังก็ยังน่ารัก
“...ไอ้บ้า...ใครใช้ให้แกตายตอนนี้..” เสียงหนึ่งสบถอุบพร้อมกับเขย่าร่างเย็นเฉียบอย่างบ้าคลั่ง
“..ฉันไม่ให้แกตายนะเว้ย...แกต้องลุกขึ้นมาให้ฉันตื้บก่อนเซ่...ไอ้อิซาย้า~!!!”
มันโหดร้ายนะที่จะเอ่ยความจริง....ทว่า....
....โอริฮาระ อิซายะ จากโลกนี้ไปแล้ว...
...........................................................................................
เสียวไส้เป็นบ้าเลย....โอ๊ะ..ตอนนี้เขาไม่มีไส้นี่นา...
กลุ่มพลังงานที่ก่อตัวเป็นรูปร่างซึ่งแอบอยู่หลังโลงศพ มองร่างของ ‘ชายที่แข็งแกร่งที่สุด’ ถูกลากออกไปจากบริเวณประกอบพิธี...ฝาโลงแตกเละตุ๊มเป๊ะจนต้องหาผ้าขาวมาคลุมแทน แต่อย่างน้อยอิซายะก็ดีใจที่ศพเขายังไม่เสียโฉม...
...ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไป...เมื่อครู่
เขาเห็นชิสึจังร้องไห้.....
.............................................................................................
“...อึก....มองอะไรฟ่ะ..” คนอารมณ์ดิ่งลงเหวตวาด
“...เอ่อ...เอาทิชชู่ไหม..”
“...ฉันไม่ได้ร้องไห้เฟ้ย!!”
คนฟังส่ายหน้าอย่างระอา นึกสับสนว่า ตนควรจะขำ จะสงสาร เวทนา หรือจะปลอบดี...หากแต่ชินระกลับวางกล่องทิชชู่ไว้ข้างๆกายคนปากแข็งและเลือกที่จะเลี่ยงออกมาแทน
...ไม่ได้ร้องไห้แต่น้ำตาเป็นเผาเต่าเลยนะนั่น...
“เล่นมาชิงตายก่อน...ไอ้บ้าอิซายะ คิดจะหนีสินะ..” หมอเถื่อนเริ่มคิดว่า คนตรงหน้าเป็นบ้าไปแล้ว...
“..เฮ้อ...ฉันไปนะ...”
ไอ้บ้า...ทำไมตายง่ายนักว่ะ ที่ตอนที่เขาเขวี้ยงตู้กดน้ำใส่ ฟาดเสาไฟฟ้ากระแทกหน้า ทำไมมันไม่ตาย กะอีแค่ไฟจราจรหล่นใส่หัวแกก็น่าจะเอาตัวรอดมาได้ไม่ใช่เหรอว่ะ
ชิสึโอะรู้สึกโกรธ...ทั้งโกรธ ทั้งโมโห ทั้งเสียใจ
อย่างหลัง...เขาเองก็ไม่รู้ว่าเสียใจเพราะอะไร....หรืออาจจะเสียใจที่ไม่ได้ไล่ตื้บไอ้คนที่ตัวเองเหม็นขี้หน้าอีกแล้ว