Drrr fic: He is gone(1)

posted on 09 Apr 2010 17:12 by mioratte1437 in Drrr

 

 

        Title: He is gone

        Rate: PG นะจ้ะ

        Pairing: Izaya x Shizuo

        Note: ขอให้อิซายะไปสู่สุคติ..เอ๊ย...ไม่ใช่ เรื่อนี้จบแฮปปี้นะจ้ะ รับรอง FCพ่อหนุ่มเกรียนอย่าเพิ่งกระทืบคนเขียนนะคะ  คาแรกเตอร์อาจจะหลุดๆบ้าง เพราะจขบ. ยังไม่เคยอ่านแบบเป็นทางการเลยสักครั้ง T^T

          

    

เขาบอกกันว่า...ในห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิต เราจะเห็นความทรงจำทั้งหมดตั้งแต่ต้นผ่านพ้นสายตาไปอย่างรวดเร็ว

 

 

  ภาพ...ที่มีแต่ชิสึจังเต็มไปหมด....

 

 

   ชิสึจังโมโห....

 

 

   ชิสึจังยิ้ม.....

 

 

   ชิสึจังตอนหลับ....

 

 

    ชิสึจังตอนเหม่อ......

 

 

    ชิสึจังตอนที่หลุภาพเอ๋อๆออกมา.....

 

 

      น่ารัก.....ไม่ว่าจะตอนไหน ชิสึจังก็ยังน่ารัก

 

 

 

...ไอ้บ้า...ใครใช้ให้แกตายตอนนี้.. เสียงหนึ่งสบถอุบพร้อมกับเขย่าร่างเย็นเฉียบอย่างบ้าคลั่ง

 

 

 

..ฉันไม่ให้แกตายนะเว้ย...แกต้องลุกขึ้นมาให้ฉันตื้บก่อนเซ่...ไอ้อิซาย้า~!!!”

 

 

  

มันโหดร้ายนะที่จะเอ่ยความจริง....ทว่า....

 

 

 

....โอริฮาระ อิซายะ จากโลกนี้ไปแล้ว...

 

...........................................................................................

 

 

  เสียวไส้เป็นบ้าเลย....โอ๊ะ..ตอนนี้เขาไม่มีไส้นี่นา...  

 

กลุ่มพลังงานที่ก่อตัวเป็นรูปร่างซึ่งแอบอยู่หลังโลงศพ มองร่างของ ชายที่แข็งแกร่งที่สุดถูกลากออกไปจากบริเวณประกอบพิธี...ฝาโลงแตกเละตุ๊มเป๊ะจนต้องหาผ้าขาวมาคลุมแทน แต่อย่างน้อยอิซายะก็ดีใจที่ศพเขายังไม่เสียโฉม...

 

 

...ถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไป...เมื่อครู่

 

 

 

เขาเห็นชิสึจังร้องไห้.....

 

.............................................................................................

 

...อึก....มองอะไรฟ่ะ.. คนอารมณ์ดิ่งลงเหวตวาด

 

 

...เอ่อ...เอาทิชชู่ไหม..

 

  

...ฉันไม่ได้ร้องไห้เฟ้ย!!”

 

 

คนฟังส่ายหน้าอย่างระอา  นึกสับสนว่า ตนควรจะขำ จะสงสาร เวทนา หรือจะปลอบดี...หากแต่ชินระกลับวางกล่องทิชชู่ไว้ข้างๆกายคนปากแข็งและเลือกที่จะเลี่ยงออกมาแทน

 

 

...ไม่ได้ร้องไห้แต่น้ำตาเป็นเผาเต่าเลยนะนั่น...

 

 

 

 

เล่นมาชิงตายก่อน...ไอ้บ้าอิซายะ คิดจะหนีสินะ..  หมอเถื่อนเริ่มคิดว่า คนตรงหน้าเป็นบ้าไปแล้ว...

 

 

 

..เฮ้อ...ฉันไปนะ...

 

 

ไอ้บ้า...ทำไมตายง่ายนักว่ะ  ที่ตอนที่เขาเขวี้ยงตู้กดน้ำใส่ ฟาดเสาไฟฟ้ากระแทกหน้า ทำไมมันไม่ตาย  กะอีแค่ไฟจราจรหล่นใส่หัวแกก็น่าจะเอาตัวรอดมาได้ไม่ใช่เหรอว่ะ

 

 

ชิสึโอะรู้สึกโกรธ...ทั้งโกรธ ทั้งโมโห ทั้งเสียใจ 

 

 

 

 อย่างหลัง...เขาเองก็ไม่รู้ว่าเสียใจเพราะอะไร....หรืออาจจะเสียใจที่ไม่ได้ไล่ตื้บไอ้คนที่ตัวเองเหม็นขี้หน้าอีกแล้ว